( * ( وَعَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا ) * ) . « و اين است كيفر افراد بى ايمان » ! ( * ( وَذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ ) * ) . ولى با اين حال درهاى توبه و بازگشت را به روى اسيران و فرار كنندگان از كفار باز گذارد كه اگر مايل باشند به سوى خدا باز گردند و آئين حق را بپذيرند ، لذا در آخرين آيه مورد بحث مىگويد : « سپس خداوند بعد از اين جريان توبه هر كس را بخواهد ( و او را شايسته و آماده براى توبه واقعى بداند ) مىپذيرد » ( * ( ثُمَّ يَتُوبُ اللَّه مِنْ بَعْدِ ذلِكَ عَلى مَنْ يَشاءُ ) * ) . جمله « يتوب » كه با فعل مضارع ذكر شده و دلالت بر استمرار دارد مفهومش اين است كه درهاى توبه و بازگشت هم چنان به روى آنها باز و گشوده است . « چرا كه خداوند آمرزنده و مهربان است » هيچگاه درهاى توبه را به روى كسى نمىبندد ، و از رحمت گسترده خود كسى را نوميد نمىسازد ( * ( وَاللَّه غَفُورٌ رَحِيمٌ ) * ) . اكنون كه تفسير آيات به طور فشرده روشن شد ، بايد به نكات مهمى كه در لابلاى همين بحث وجود دارد ، توجه كرد : [ در اينجا به نكاتى بايد توجه كرد ] 1 - « غزوه عبرتانگيز حنين » « حنين » سرزمينى است در نزديكى شهر طائف و چون اين غزوه در آنجا واقع شد به نام غزوه حنين معروف شده ، و در قرآن از آن تعبير به « يوم حنين » شده است نام ديگر آن غزوه « اوطاس » و غزوه « هوازن » است ( اوطاس نام